به گزارش سولدوزخبر، عفاف و حجاب از آن دسته موضوعاتی است که بعد از وقوع انقلاب اسلامی بعنوان یکی از مهمترین ارکان حفظ شأن و ثبات خانواده و جامعه برشمرده می شود و عدم رعایت آن باعث تنزل در بنیان خانواده است.

این نکته پذیرفتنی است که موضوع حجاب امری فردی نیست و وقتی وارد جامعه می شویم به همه ربط دارد اما تاکنون هیچ راه کاری برای مقابله با حیاء و عفت زدایی ارائه نشده یا دست کم اینکه هیچ یک از راهکارهای ارائه شده عملیاتی نشده است.

 

انفعال و سکوت در برابر برنامه هایی که برای حیاء و عفت زدایی از جامعه بعد از انقلاب اسلامی صورت گرفته باعث گسترش آن به دیگر طبقات اجتماعی شده از جمله تشویق به آزادی یواشکی و حالا هم چهارشنبه سفید. اگر جامعه اسلامی در هر زمینه ای پیشرفت داشته و یا به مرزهای تکنولوژی نزدیک شده اما در زمینه عفاف و حجاب پس رفت روشنی دارد. اگر بدحجابی یا بی حجابی فقط در قشر جوان نمود داشت امروز شاهد این اتفاق در سنین بالاتر هم هستیم و به مرور شاهد فرزندانی خواهیم بود که در دامان مادرانی تربیت شدند که با فرهنگ عفاف، حجب و حیاء بیگانه اند.

 

هر چند تمام دستگاه های در برابر عفاف و حجاب مسئولند و شورای عالی انقلاب فرهنگی هم با مصوبه ۴۲۷ با ارائه ۳۰۰ راهکار ۲۶ دستگاه را بطور مستقیم مسئول گسترش و تقویت فرهنگ عفاف و حجاب کرد و در این میان صدا و سیما با ۳۱ وظیفه بیشترین مسئولیت را در این حوزه دارد اما دستگاه های مسئول تاکنون برای انجام وظایف شان جز شانه خالی کردن کاری انجام نداده اند.

 

انفعال در برابر نهادینه کردن فرهنگ عفاف و حجاب باعث شده تلاش ها برای بدحجاب و بی حجاب کردن جامعه نمودهای مختلفی پیدا کند برای مثال شنیده شده در برخی تالارهای شهرستان نقده عروسی های مختلط برگزار می شود و یا خدمه آقا از میهمانان خانم پذیرایی می کنند.

انفعال در برابر اقدامات فرهنگی برای حیاء زدایی وقتی با سکوت مسئولان همراه باشد خطرناک تر است. مدتی پیش حضور چند تن از مسئولان شهری نقده در برنامه رقص یک دختر نوجوان باعث شوک افکار عمومی شد و واکنش های زیادی را برانگیخت.

 

در اوایل انقلاب اسلامی فضای معنوی جامعه باعث رونق روز به روز عفاف و حجاب شد اما با پایان یافتن دوران دفاع مقدس و آغاز عصر سازندگی توجه جامعه معطوف به مسائل مادی شد و پس از آن هم در دوران اصلاحات کارهای فرهنگی گسترده ای برای ارزش زدایی از جامعه انجام شد و در دوران احمدی نژاد هم علیرغم شعارهای انقلابی هیچ اقدام خاصی برای اصلاح بدحجابی مشاهده نشد.

 

بدیهی است که برای اصلاح این روند نمیتوان منتظر مصوبات پایتخت و یا مسئولان استانی ماند. اگر مردم وارد این عرصه نمی شوند بخاطر این است که دلشان به مسئولان قرص است که کاری انجام خواهند داد اما اگر مسئولان مردم را مطمئن کنند که در برابر حمله فرهنگی برای متلاشی کردن بنیان خانواده عاجز و یا منفعل هستند مردم همانند اوایل انقلاب می توانند مسیر درست را برای نهادینه کردن عفاف و حجاب پیدا کنند.

 

انتهای پیام/