به گزارش سولدوز خبر، “معلولیت محدویت نیست” همه ما بارها این جمله را شنیدیم و از کنار آن بی تفاوت رد شدیم اما همین جمله کوتاه برای آنهایی که با معلولیت دست و پنجه نرم می کنند نوع خاصی از جهان بینی را تعریف می کنند تا در برابر مشکلاتی که در پیش رو دارند هرگز تسلیم نشوند.

 

هر چند آمار دقیقی وجود ندارد اما طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ بیش از یک میلیون نفر از ایرانی ها دچار معلولیت هستند اما کمتر میتوان در مبلمان های شهری و یا ادارات دولتی آثار و نشانه هایی از آنها دید.

 

دست کم ۵۱۰ خانواده دارای معلول در نقده تحت پوشش بهزیستی هستند اما آنها نه در مبلمان شهری سهم قابل توجهی دارند و نه بدست آوردن کار برای زندگی.

 

“مژگان گلدوست” بانوی معلول اردبیلی سال هاست که عروس سولدوز است. کارش خانه داری و گلیم بافی است اما در کنار آن تئاتر هم کار می کند. هم بازیگر است و هم طراح صحنه. خودش می گوید از سال ۹۲ و به توصیه دوستانش وارد تئاتر شد و در جشنواره تئاتر منطقه ای طلوع که در تبریز برگزار شد همسرش “شهرام جلیلی” بازیگر تئاتر را می بیند و همین آشنایی سرآغاز زندگی مشترک آنها می شود که حالا ثمره اش پسری سالم و تیزهوش است.

 

در جشنواره تئاتر امسال اردبیل اسم مژگان بیش از هر زمان دیگری به چشم خورد و توانست جوایز اول و دوم را در زمینه بازیگری و طراحی صحنه بدست بیاورد.

همسرش شهرام هم دست کمی از او ندارد و معدن استعدادهای خدادادی است که همچنان با بی توجهی به فنا می رود. شهرام لیسانس و فوق لیسانس حسابداری را با معدل الف تمام می کند و تجربیات خوبی در زمینه نویسندگی و کارگردانی تئاتر دارد با این حال نتوانست هیچکاری برای خودش دست و پا کند حالا چند وقتی است که با حمایت ها، توصیه ها و پیگیری های امام جمعه، فرماندار و رئیس اداره کار نقده، نادر قاضی پور نماینده مردم اورمیه در مجلس و مساعدت مسئولان کارخانه قند نقده بطور فصلی در آذرقند مشغول به کار است.

 

مژگان می گوید در جامعه هیچ محدودیتی احساس نمیکند مگر محدودیت هایی که مهندسان شهرسازی با در نظر گرفتن شرایط آنها برایشان به وجود آورده اند. مثلا به تازگی دو بانکی که در تقاطع شهید مسافری ساخته شده و هیچ ورودی برای معلولان ندارد. می گوید طبق قانون نباید چنین ساختمان هایی بتوانند پایان کار بگیرند.

نه صدا و سیما آنطور که باید برای آنها وقت می گذارد و نه حواس رسانه ها به آنهاست تا گاهی احساس تنهایی نکنند.

 

از نظر او “فرصت نابرابر در استخدام و طراحی مبلمان شهری” بزرگترین مشکلی است که جامعه معلولان با آن روبرو هستند مثلا وقتی همسرش مجبور بود برای شرکت در کلاس ها و امتحانات کارشناسی ارشد دانشگاه علوم تحقیقات اورمیه ۲۰ پله را بالا و پایین برود آنها اعتراض کردند اما مسئولان دانشگاه تأکید کردند “همینی است که هست”

 

مژگان بسیار به زندگی امیدوار است به ویژه پس از به دنیا آمدن فرزندشان این امیدواری برای آینده در او صد چندان شده می گوید میخواهم برای آینده خودم، همسرم و فرزندم زندگی کنم اگر بگذارند. مهارت خاصی در گلیم بافی دارد اصلا زیبایی همین گلیم ها بود که باعث شد توجه داوران در جشنواره منطقه ای طلوع در اردبیل را مجذوب کند و مقام کسب کند.

میگوید اگر فرماندار، شهردار یا نماینده مجلس بودم برای معلولان دو اصل مهم را در نظر می گرفتم یکی استخدام و دیگری مناسب سازی محل تردد معلولان. دو اصلی که هیچکس به آنها توجهی ندارد.

 

انتهای پیام/