به گزارش سولدوزخبر، علیرغم همه گمانه زنی ها، بالاخره تلگرام به بهانه اغتشاشات اخیر “بطور موقت فیلتر” شد و تا امروز نشانه ای از رفع فیلتر این پیام رسان محبوب ایرانی ها به چشم نمی خورد. مسئولان دولتی و برخی نمایندگان مجلس مخالف ادامه فیلتر تلگرام هستند اما در مقابل برخی دیگر از مسئولان امنیتی و مدیران پیام رسان های ایرانی همچنان اصرار بر ادامه فیلترینگ آن دارند.

فیلتر تلگرام فرصتی طلایی برای پیام رسان های ایرانی به وجود آورده تا خودشان را به مردم عرضه کنند و با آپدیت های پی در پی نظر مخاطبان را جلب کنند که تاکنون موفقیتی نداشته اند و حالا به نظر می رسد آنها به جای عرضه خود به مردم، در حال تحمیل خودشان به مخاطبان ایرانی هستند اما مخاطبان هم با نصب فیلترشکن همچنان از تلگرام استفاده می کنند.

بعنوان یک کاربر پیام رسان های سروش، ویسپی، گپ و آی گپ را در تبلتم نصب کردم تا مزایا و معایب هر کدام از آنها را با موبوگرام (که به سرور اصلی تلگرام نصب است) بررسی کنم. این نکته را هم یادآوری می کنم که بررسی من فقط بعنوان یک کاربر انجام شده و من نمیتوانم درباره امنیت هیچکدام از پیام رسان های داخلی و خارجی و میزان پایبندی آنها به حریم خصوصی کاربران نظر بدهم.

پیام رسان سروش: از همان روزهای اولی که تلگرام در حال تسخیر موبایل ها و تبلت های کابران ایرانی بود، تلویزیون بعنوان یکی از عمده سهامداران این پیام رسان سعی کرد آن را بعنوان یک محصول بومی و کاملا ایرانی به ایرانیان بقبولاند.

مزایای سروش: بانک پیشنهادی دارد و موضوعات مختلف دسته بندی شده را پیشنهاد میدهد، خدمات ویژه ای مثل خرید شارژ آسان و پرداخت قبوض دارد، تماس صوتی رایگان، امکان ایجاد کانال های تعاملی و انواع نظرسنجی دارد، امکان لایک پیام ها در کانال، امکان ذخیره پیام ها در فضای ابری را دارد، امکان دسته بندی پیام ها و نسخه دسکتاپی دارد.

معایب سروش: رابط کاربری بسیار ضعیفی دارد، سرعت پایینی دارد، نداشتن چت خصوصی (سکرت چت)، نداشتن قابلیت استفاده از ربات، نسخه دستکتاپی به سختی قابل اجراست.

 

پیام رسان آی گپ: این پیام رسان ایرانی نسبت به سروش امکانات نسبتا بهتری دارد اما محدودیت های آن کم نیست.

مزایای آی گپ: نسخه تحت وب دارد، با تبلت ها سازگار است، فضای ابری دارد، امکان ایجاد گروه و کانال دارد، میتوان پیام های کانال را کپی یا بازارسال کرد و همچنین آنها را لایک یا دیس لایک کرد، تماس صوتی دارد.

معایب آی گپ: تاریخ پیام های درج شده مشخص نیست، رابط کاربری ضعیفی دارد و مخاطب پسند نیست، پیام ها، کانال ها و گروه ها قابل دسته بندی نیست.

 

پیام رسان گپ: شاید بتوان گفت این پیام رسان تلفیقی از سروش و آی گپ است.

مزایای گپ: تماس صوتی رایگان دارد، پیام ها، گروه ها و کانال ها دسته بندی شده است، رابط کاربری ضعیفی دارد اما بهتر از سایر پیام رسان های ایرانی است، امکان حذف پیام های ارسالی به مخاطبان را دارد.

معایب گپ: امکان خیره پیام ها در فضای ابری را ندارد، سرعت پایین، قطع و وصل مکرر به سرور، مسدود بودن تماس صوتی.

 

پیام رسان ویسپی: این پیام رسان واقعا در مقابل سه پیام رسان داخلی حرفی برای گفتن ندارد.

مزایای ویسپی: دسته بندی چت ها و کانال ها، وجود جدول نرخ تماس کشورهای مختلف جهان، امکان حذف پیام ارسالی به مخاطب، مسدود کردن کاربر

معایب ویسپی: رابط کاربری ضعیف، عدم امکان ایجاد گروه، عدم امکان برقراری تماس صوتی.

 

روی هم رفته اگر به درستی به قضاوت بنشینیم، میبینیم که پیام رسان های داخلی در مقابل تلگرام که به گفته رسانه ها چهارمین پیام رسان محبوب جهان است حرفی برای گفتن ندارند و به روز رسانی های اخیر شاید توانسته آنها را از یکنواختی خارج کند اما تا رسیدن به امکانات فعلی تلگرام فاصله چشمگیری دارد. حذف یکباره تلگرام بدون آنکه جایگزین مناسبی برای آن وجود داشته باشد کارساز نخواهد بود و مردم حاضر نیستند از امکانات بالای تلگرام چشم پوشی کنند و از پیام رسان های ضعیف داخلی استفاده کنند.

سال ها قبل تولیدات ضعیف صداو سیما باعث شد پشت بام های منازل پر از بشقاب های ماهواره شود و حالا هم فیلتر تلگرام باعث تسخیر گوشی های موبایل توسط فیلترشکن ها شده است. اینکه چرا مسئولان رسانه ای بجای در پیش گرفتن گزینه های تشویق و ترغیب مردم برای استفاده از محصولات بومی (که البته باید قابل مقایسه با نوع خارجی باشد) بسراغ تحمیل آن می روند جای تعجب دارد.

اندکی دقت در رفتار مردم نشان میدهد که اگر زمانی مردم به فیلتر فلان سایت و شبکه اجتماعی تمکین می کردند امروز دیگر این سیاست نه کارساز است و نه کارآمد و تنها اثر آن افزایش دامنه نارضایتی هاست.

مردم خاطره خوبی از انحصارگرایی در ایران ندارند، مثلا سال هاست که صنعت خودرو انحصاری است در واقع ورود خودروهای خارجی را فیلتر کردند تا مردم برای خریدن خودروهای داخلی ترغیب شوند و از طرفی هم خودروسازان باید تولیداتشان را به خودروهای روز دنیا نزدیک می کردند تا امکان رقابت مهیا شود اما اتفاقی که امروز شاهد آن هستیم این است که خودروسازان در سایه انحصار، محصولاتی بنجل و بی کیفیت را که قرن ها با تکنولوژی روز فاصله دارد به مردم عرضه می کنند و مردم هم مجبورند بخرند! حالا قرار است چنین اتفاقی را در فضای مجازی تجربه کنیم؟ اصلا چرا تاکنون موفق به طراحی یک پیام رسان جذاب برای کاربر ایرانی نشدیم؟ آیا این موضوع ارتباطی با فرار انبوه مغزها از کشور ندارند؟! چطور چند جوان ایرانی میتوانند نسخه بسیار بهتر تلگرام (موبوگرام) را عرضه کنند اما همین جوانان نمیتوانند یک پیام رسان در حد و اندازه های تلگرام بسازند؟!

قطعا همه پیام رسان ها فعلی ایرانی که با زور و اجبار مسئولین به جنک تلگرام آمدند محکوم به شکست هستند و این مردمند که دراین باره تصمیم می گیرند نه مسئولان.

این نوشته قصد مخالفت با پیوستن مردم به پیام رسان های داخلی را ندارد اما از آنجایی که مطالبه گری ذات جوانان انقلابی است، بسیار برایم آزار دهنده است که مسئولان رسانه ای برای هل دادن مردم به سمت سروش و گپ و بیسفون گاها به دروغ متوسل می شوند! کاش به جای این همه تلاشی که برای مجبور کردن مردم جهت دل کندن از تلگرام انجام میشود، مردم را به حال خود رها کنند و دنبال راهی برای تولید یک پیام رسان امن و ایمن و پیشرفته باشند که نه تنها مردم ایران بلکه مردم خاورمیانه را هم جذب کند.

نگاهی به رفتار مردم و کانال های پر مخاطب در فضای مجازی نشان میدهد که برخلاف آنچه که برخی مسئولان خوش باور می گویند و مینویسند نه تنها فیلتر تلگرام “جامعه پذیر” نشده بلکه مردم با واکنش بسیار تند به تصمیم مسئولان با نصب فیلترشکن همچنان در حال استفاده از آن هستند و کانال های تلگرامی هم به رونق روزهای گذشته رسیده است و اگر وعده مسئولان تلگرام برای انتشار نسخه جدید تلگرام که قابل فیلتر هم نیست درست از آب دربیاید تقریبا فاتحه همه پیام رسانان خوانده می شود.

 

گزارش از فرهاد روزبان

 

انتهای پیام/